Yazar: Serhat Öztürk

Kral

Asa sağ elle, dik olarak tutulmalıdır, yere bırakırsan vay haline, zaten koyacak yer bulamazsın, tahtın ya, ne bileyim, bir bardağı, bir kül tablasını, bir telefonu koyabileceğin masa, konsol  ya da …

Gökhan Akçura söyleşisi: Korkunç bir dünya!

1990’ların ortalarından beri uzaktan tanışırız Gökhan’la. Sahaflarda karşılaşırdık, plaza basınında kimi dergilerde de çakıştı yollarımız. 1998’de onun çıkarttığı “Albüm” dergisi için bir Galatasaray Müzesi yazısı yazdığımı hatırlıyorum. Tabii arada yayımladığı …

Galatalı Bir Yahudi Aile: Savaryego’ların izinde

Virginia Wolf, Richmond’dan Waterloo’ya giden tren kompartmanında “Çok ufak tefek, çok direngen, hem çok kırılgan hem de çok cesur görünen,” bir daha hiç karşılaşmadığı, kederli ve endişeli yaşlı bir kadının …

Duvarlar

                                               Duvara tablo asarım. Sonra orada bir duvar olduğunu unuturum. O duvarın ardında ne olduğunu artık bilmiyor olurum, orada bir duvar olduğunu artık bilmiyor olurum, bir duvarın ne olduğunu artık …

“Kıyamet”te yaşamak

Ali Ağa tren istasyonunda, on dört dakika gecikmeli geleceği açıklanan treni bekliyordum ve otuz beş derecenin üzerindeki çiğ temmuz sıcağından kaçıp sığındığım peronda, voltaya çıkmış mahpuslar gibi bir ileri bir …

Haritamdaki Budapeşte VII : Mester utca

Bazı sokaklar niye ötekilerden daha çok anlam ifade eder? Basit gibi görünen bu soru, hayatımıza ilişkin uzun soluklu ve hayli çetrefilli bir yolun başlangıcı olabilir. Mester utca’nın varlığıyla tanışmam, arabamı …

Yangın

“Öğle saatlerinde sahilde kısa bir mola verdikten sonra, deniz seviyesinden yukarıda bulunan Dunwich fundalığına çıkmaya başladım; hava alışılmadık bir biçimde kararmış ve bunaltıcı bir hal almıştı. Bu melankolik bölgenin oluşum …

“Konstantin’in Bağışı”

Kağıt Kralı da denilen II. Felipe, tebasını huzura kabul ettiği haftalık rutinlerinde, üzerinde ne yazılı olduğunu kimsenin bilmediği bir sürü kağıtla otururmuş tahtında ve bu kağıt yığını hazır bulunanlar üzerinde …

Kazığa geçirmek

“Radislav’a yatmasını söyledikleri zaman bir an durakladı. Sanki orada değillermiş gibi ne seymenlere ne çingenelere aldırış etmeden Plevlieli’ye sokuldu ve kendinden biriyle dertleşiyormuş gibi yavaş sesle: Eğer beni çabuk kazığa …

“Ben”

“İnsanlar kendilerini nasıl gözlemleyebilirler ki? Onlara kim bakıyor, kime bakıyor? “Ben olarak adlandırılan şeyin hangisi gerçek -bakılan ne, izlenen ne? İkisi de “ben” olamaz, mantıksız, paradoksal olurdu bu. Bir adamın …